خوشکلا رو بی خیال ترشیده ها رو بچسپ

راههایی که یک دختر ترشیده نمیشه...

da-ka — Sat, 08 Sep 2007 05:22:15 GMT

يقه اولين خواستگار رو بچسبيد كه شايد تنها شتر بخت شما باشه

ناز و لفت و ليس رو بذاريد كنار

در معرض ديد باشيد، گذشت اون زمان كه مي‌گفتن: من اون دختر نارنج و ترنجم كه از آفتاب و از سايه مي رنجم. سن ازدواج رو بيارين پايين، همون 17 يا 18 خوبه. بالاتر كه برين همچين بگي نگي از دهن مي‌افتين

تموم دوست پسراتونو تهديد به ازدواج كنيد، اگه موندن چه بهتر، نموندن دورشون رو درز بكشيد

دعاي باز شدن بخت رو دور گردنتون آويزون كنيد، يه وقت كتابشو دور گردنتون آويزون نكنيد كه گردن لطيفتون كج مي‌شه

پسر‌هاي فاميل بهترين و در دسترس‌ترين طعمه‌ها هستند، رو هوا بقاپيدشون

رو شكل و شمايل ظاهري پسرها زياد حساسيت به خرج نديد، پسرهاي خوشگل، هستن دچار مشكل

توي اجتماع بر بخوريد، با مردم قاطي شيد، با ننه صغرا و بي‌بي عذرا نشست و برخاست كنيد، همينا هستن كه شادوماد مي‌سازن واستون

يه كم به خودتون برسيد، منظورم آرايش و برداشتن زير ابرو و ريمل و پودر و سايه و كرم شب و روز و ماسك خيار و فر مژه و خط لب و خط چشم و... نيست. حداقل قيافه يه آدم رو داشته باشيد

در پوشش دقت كنيد، لباس چسب و كوتاه فقط آدماي بوالهوس رو دورتون جمع مي كنه، يه پوشش سنگين و اندكي رنگين با حفظ معيارهاي دوماد پسند بهترين.

مهمون كه مياد قايم نشيد، چاي ببريد، پذيرايي كنيد، خلاصه يه چشمه بياين كه بعله ما هم هستيم

سعي كنين از هر انگشتتون هفت نوع هنر بباره كه مامانه بتونه جلوي در و همسايه قر و قميش بياد كه دخترم قربونش برم اينجوريه و اونجوريه...

تا مامانه و باباهه مي‌گن دخترمون ديگه وقته عروسيشه مثل لبوي نپخته سرخ نشين و در بريد، در حركات و سكناتتون اين نظر رو تاييد كنيد و دنبالشو بگيريد

بلاخره اگه خداي نكرده مي‌خواين جزو اون يك ميليون و هفت صد هزار دختر بي شوهر نباشيد (تازه اگه همه پسراي اين مملكت دوماد شن، كه نمي شن) هر چي داريد، رو كنيد، منظورم اعضا و جوارحتون نيست منظورم كمالات و هنر مندياتتونه

و آخرين توصيه اينكه عوض اينكه توي جريانات عشقي خيابوني و زودگذر غرق بشيد و مثل كبك سرتونو زير برف كنيد يه خورده به فكر زندگي آينده‌تون بشيد و اينقدر از اين دست به اون دست نريد چون كثيف مي‌شيد می ترشید.

باز هم بگین دختر ترشیده ...

da-ka — Thu, 23 Aug 2007 07:29:15 GMT

روزگاری در همین شهر خودمان مردی بود که همه به او می گفتند علی بهانه گیر
علی بهانه گیر یازده تا زن داشت که هر کدام را به یک بهانه ای زده بود ناقص کرده بود؛ طوری که وقتی زن ها می خواستند بروند حمام, پول و پله ای می دادند به حمامی و حمام را قوروق می کردند که پیش این و آن خجالت نکشند
از قضا یک روز که زن های علی بهانه گیر می خواستند بروند حمام, دختر ترشیده ای رفت تو حمام قایم شد که ببیند چه سری در این کارست که زن های علی بهانه گیر از دیگران کناره می گیرند و همیشه با هم به حمام می روند
وقتی زن ها رفتند حمام و مشغول شست و شوی خود شدند, دختر ترشیده از جایی که قایم شده بود, آمد بیرون, رفت بین آن ها و دید همه ناقص اند یکی گوشش بریده؛ یکی انگشت ندارد؛ یکی فلان جاش بریده و یکی بهمان جاش ناقص است خلاصه دید تن و بدن هیچ کدامشان بی عیب نیست
دختر گفت : چرا شماها همه تان درب داغان هستید؟
زن ها که دیدند کار از کار گذشته و رازشان برملا شده, گفتند علی بهانه گیر ما را به این روز انداخته
دختر گفت : حالا که او این قدر بی رحم است, لااقل شما یک کاری بکنید که بهانه دستش ندهید
گفتند فایده ندارد هر کاری بکنیم, بالاخره یک بهانه ای می گیرد و می افتد به جان ما
دختر دلش به حال آن ها سوخت گفت : از بی عرضگی خودتان است بیایید من را براش بگیرید تا انتقام شما را از او بگیرم و بلایی به سرش بیارم که از خجالت نتواند سر بلند کند
بعد, نشانی خانه اش را داد به آن ها و از حمام رفت بیرون
زن های علی بهانه گیر وقتی برگشتند خانه, نهار مفصلی درست کردند و سر ظهر سفره انداختند
علی بهانه گیر آمد خانه و بی آنکه سلام علیک کند یا یک کلمه حرف بزند, رفت نشست سر سفره اما همین که مزه غذا را چشید بشقاب را ورداشت انداخت وسط سفره و خودش را عقب کشید و بغ کرد
زن ها که جرئت حرف زدن نداشتند, با ترس و لرز جلوش دست به سینه ایستادند علی بهانه گیر به حرف درآمد و گفت : اگر یک زن خوب داشتم حال و روزم بهتر از این بود و مجبور نبودم همیشه غذاهای بیمزه بخورم
زن اول گفت : مشهدی علی امروز تو حمام دختری دیدم که صورتش مثل قرص قمر می درخشید
زن دوم گفت : چرا از چشم هاش نمی گویی که از چشم آهو قشنگ تر بود
زن سوم گفت : چرا از لپ هاش نمی گویی که مثل سیب سرخ بود
زن چهارم گفت : چه لب و دندانی داشت
خلاصه زن ها آن قدر از دختر تعریف کردند که دل از دست علی بهانه گیر رفت و ندیده یک دل نه صد دل عاشق دختر شد
زن اول علی بهانه گیر وقتی دید آب از لب و لوچه شوهرش راه افتاده و معلوم است که دختر را می خواهد, گفت : مشهدی علی راضی هستی بریم و او را برات بگیریم؟
علی بهانه گیر سری خاراند و گفت : راضی که هستم؛ ولی از خرج و برجش می ترسم
زن دوم گفت : هر چی باشد تو به گردن ما حق داری؛ من خودم لباس هاش را می خرم
زن سوم گفت : من هم طلا و جواهراتش را می دهم
زن چهارم گفت : کفش و چادرش با من
زن پنجم گفت : صندوقچه اش را هم من می دهم
چه دردسرتان بدهم
هر کدام از زن ها قبول کردند چیزی بدهند و بساط عقد و عروسی را راه بندازند
زن اول گفت : حالا که این جور شد, فقط می ماند خرج ملا, که آن را هم یک جوری جور می کنیم
و علی بهانه گیر را شیر کرد و هر دو با هم بلند شدند رفتند خواستگاری
بعد از کمی گفت : و گو, پدر دختر قبول کرد دخترش را بدهد به علی بهانه گیر و همان روز عقد و حنابندان و عروسی سرگرفت
شب عروسی, دختر یک دست و پا و یک طرف صورتش را بزک کرد و رفت به حجله
علی بهانه گیر صبح که از خواب پاشد و دختر را در روشنایی روز دید, با خودش گفت : جل الخالق این دیگر چه جور بزک کردنی است که این کرده؟
می خواست شروع کند به بهانه جویی؛ ولی چون دیرش شده بود تند راه افتاد رفت بازار و سر راهش یک گونی بادنجان خرید و فرستاد خانه
عروس(دختر ترشیده) به زن ها گفت : این تازه اول کار است علی بهانه گیر دنبال بهانه می گردد؛ ما باید هر جور غذایی که با بادنجان درست می شود, درست کنیم و هیچ بهانه ای دست او ندهیم و همین کار را هم کردند
آخر کار, عروس داشت پوست بادنجان ها را جمع می کرد که دید یک بادنجان مانده زیر آن ها بادنجان را ورداشت داد به یکی از زن ها و گفت : این یکی را همین طور پوست نکنده نگه دارید شاید به دردمان بخورد
سر شب علی بهانه گیر آمد خانه و یکراست رفت نشست سر سفره و تا چشمش افتاد به چلو خورش بادنجان, ترش کرد و گفت : شما از کجا می دانستید من چلو خورش بادنجان می خواستم شاید می خواستم آش بادنجان بخورم
یکی از زن ها رفت یک قرابه آش بادنجان آورد گذاشت وسط سفره و گفت : بفرمایید مشهدی علی
علی بهانه گیر که دید این طور است, گفت : شاید من دلم دلمه بادنجان بخواهد چرا قبلاً مشورت نمی کنید و سر خود هر چه دلتان می خواهد می پزید؟
یکی دیگر زود رفت یکی سینی دلمه بادنجان آورد گذاشت تو سفره
علی بهانه گیر گفت : شاید من هوس کشک و بادنجان کرده بودم, نباید از من می پرسیدید؟
یکی از زن ها تند رفت یک دیس کشک و بادنجان آورد گذاشت جلو علی بهانه گیر
علی بهانه گیر که دید دیگر نمی تواند بهانه بگیرد و هر چه می خواهد تند می آورند و می گذارند جلوش, خیلی رفت تو هم و با اوقات تلخی گفت : شاید من دلم می خواست یک بادنجان پوست نکنده را گلی کنم و همان طور خام خام بخورم
عروس رفت بادنجان پوست نکنده را گذاشت تو بشقاب؛ کمی گل هم ریخت کنارش و بشقاب را آورد گذاشت توسفره گفت : بفرمایید میل کنید مشهدی علی نوش جانتان
علی بهانه گیر که دید نمی تواند هیچ بهانه ای بگیرد, سرش را انداخت پایین؛ غذایش را خورد و بی سر و صدا رفت خوابید اما, به قدری ناراحت بود که تا صبح از غصه خوابش نبرد و همه اش توی این فکر بود که فردا چه جوری از زن ها بهانه بگیرد
صبح زود, علی بهانه گیر بلند شد, صبحانه نخورده یکراست رفت بازار گونی بزرگی خرید و به حمالی پول داد و گفت : من می روم توی گونی, تو هم در گونی را محکم ببند و آن را ببر خانه من تحویل زن هایم بده و بگو مشهدی علی گفته در گونی را وا نکنید تا خودم بیایم خانه
بعد, رفت توی گونی حمال در گونی را بست آن را کول کرد و هن و هن کنان برد خانه علی بهانه گیر و به زن ها گفت : مشهدی علی سفارش کرده در گونی را وا نکنید تا خودم بیایم خانه
همین که حمال رفت, عروس فکری ماند این دیگر چه حقه ای است که علی بهانه گیر سوار کرده است و مدتی گونی را زیر نظر گرفت که یک دفعه دید گونی تکان خورد
عروس فهمید علی بهانه گیر رفته تو گونی و این کلک را سوار کرده که بفهمد زن ها پشت سرش چه می گویند و چه کار می کنند و بهانه ای به دست بیارد
عروس هیچ به روی خودش نیاورد زن ها را صدا کرد و گفت : این درست است که مشهدی علی گفته در گونی را وا نکنید تا خودش بیاید خانه؛ اما این درست نیست که ما همین طور عاطل و باطل دست رو دست بگذاریم و بی کار بمانیم
یکی از زن ها گفت : پس چه کار کنیم؟
عروس گفت : اشتباه نکنم این گونی پر از چغندر است خوب است بندازیمش تو حوض تا لااقل گل هاش خیس بخورد و شسته بشود
زن دیگری گفت : آن وقت جواب مشهدی علی را چی بدهیم؟
عروس گفت : مشهدی علی خودش گفته در گونی را وا نکنید؛ از شستن و نشستن آن ها که حرفی نزده تازه از کجا معلوم است که مشهدی علی بهانه نگیرد چرا ما گونی را در حوض نینداخته ایم و نشسته ایم
زن ها دیدند عروس راست می گوید و بی معطلی آمدند جلو؛ چهار گوشه گونی را گرفتند و کشان کشان بردند انداختندش تو حوض و یکی یک چوب ورداشتند و افتادند به جان گونی
کمی بعد یکی از زن ها گفت : دست نگه دارید آب حوض دارد قرمز می شود
عروس گفت : چیزی نیست چغندرها دارند رنگ پس می دهند
و باز افتادند به جان گونی و حالا نزن کی بزن؛ تا اینکه کاشف به عمل آمد که راست راستی از گونی دارد خون می زند بیرون
زن ها دست پاچه شدند زود گونی را از حوض کشیدند بیرون اما, هنوز جرئت نمی کردند درش را وا کنند و همین طور دورش ایستاده بودند و با ترس و لرز نگاهش می کردند عروس هم هیچ به روی خودش نمی آورد که می داند علی بهانه گیر تو گونی است
در این موقع, صدای ضعیفی با آه و ناله به گوش رسید که در گونی را وا کنید
عروس گفت : مشهدی علی گفته در گونی را وا نکنید تا خودم بیایم خانه
صدا آمد زود باشید دارم می میرم
عروس گفت : به ما مربوط نیست؛ می خواهی بمیر, می خواهی نمیر؛ مشهدی علی سفارش کرده تا خودم نیایم خانه هیچ کس در گونی را وا نکند؛ و ما رو حرف شوهرمان حرف نمی آوریم
صدا آمد من خود مشهدی علی هستم؛ زود درم بیارید که دارم می میرم
زن ها که تازه فهمیده بودند مطلب از چه قرار است, خوشحال شدند؛ اما از ترسشان زود در گونی را وکردند و علی بهانه گیر را درآوردند
عروس گفت : الهی من بمیرم و تو را به این روز نبینم مشهدی علی جان؛ چرا رفته بودی تو گونی؟
زن ها وقتی دیدند علی بهانه گیر جواب ندارد بدهد و از زور درد یک بند ناله می کند, رخت هاش را عوض کردند؛ دست و پاش را گرفتند و بردنش تو اتاق و خواباندنش تو رختخواب
چند روز بعد, حال علی بهانه گیر جا آمد و از جا بلند شد برود دنبال کسب و کارش عروس رفت جلوش را گرفت؛ رو شکمش دست کشید و گفت : طگوش شیطان کر, چشم حسود کور, گمانم خبرهایی است
علی بهانه گیر پرسید چه خبرهایی؟
عروس جواب داد غلط نکنم حامله شده ای؟
چشم های علی بهانه گیر از تعجب چهارتا شد گفت : مگر مرد هم حامله می شود؟
عروس گفت : اگر خدا بخواهد بشود, می شود و خواست خدا را نمی شود عوض کرد دوازده تا زن گرفتی و خدا به تو بچه نداد, حالا خواسته این جوری تلافی کند
علی بهانه گیر رو شکم خودش دست کشید و شک برش داشت؛ چون از بس آن چند روزه خورده و خوابیده بود, شکمش یک کم پف کرده بود
عروس گفت : مشهدی علی سر خود راه نیفت برو بیرون که مردم چشمت می زنند بگیر تخت بخواب تا من برم قابله بیارم ببینم قضیه از چه قرار است
عروس, علی بهانه گیر را برگرداند به رختخواب و تند رفت پیش زن ها گفت : به علی بهانه گیر گفته ام حامله شده؛ او هم باور کرده و رفته تخت خوابیده که کسی چشمش نزند
زن ها پقی زدند زیر خنده و گفتند چطور چنین چیزی را باور کرده؟
عروس گفت : خودم خرش کرده ام و او هم باور کرده و خیال ورش داشته می خواهم بلایی به سرش بیارم که نتواند تو مردم سر بلند کند
زن ها گفتند هر بلایی به سرش بیاری حقش است, ذلیل مرده با این بهانه های طاق و جفتش نگذاشته یک روز خدا آب خوش از گلویمان برود پایین
خلاصه چه درد سرتان بدهم
زن ها رفتند دور علی بهانه گیر را گرفتند و عروس رفت با قابله ای ساخت و پاخت کرد, آوردش خانه که علی بهانه گیر را معاینه کند و بگوید چهار ماهه حامله است و چند روزی نباید از جاش جم بخورد و دست به سیاه و سفید بزند
زن ها زود دست به کار شدند؛ گوسفند سر بریدند؛ آب گوش مفصلی بار گذاشتند و برو بیایی به راه انداختند
خیلی زود خبر حاملگی علی بهانه گیر در شهر پیچید و طولی نکشید که همه فامیل و دوستان دور و نزدیکش دسته دسته به طرف خانه او راه افتادند که سر و گوشی آب بدهند و ببینند موضوع از چه قرار است و همین که دیدند قضیه جدی است, رفتند و دور علی بهانه گیر جمع شدند
پیرمردی از علی بهانه گیر پرسید مشهدی علی خدا بد نده؛ چه شده؟
علی بهانه گیر از خجالت سرخ شده و جوابی نداد
عروس به جای او جواب داد سلامت باشید حاج آقا امروز معلوم شد مشهدی علی چهارماهه حامله است حالا گرفته خوابیده که خدای نکرده هول نکند و بچه بندازد
همه با تعجب به همدیگر نگاه کردند یکی پرسید این چه حرف هایی است که می زنید؛ مگر مرد هم حامله می شود؟
عروس گفت : اگر خدا بخواهد بشود, می شود قابله هم معاینه اش کرده و هیچ شک و شبهه ای در کار نیست
یکی گفت : اگر پسر باشد, دیگر نور علی نور می شود
عروس گفت : ان شاءالله
و همه کر و کر زدند زیر خنده
آن روز مردم, از پیر و جوان گرفته تا زن و مرد, دسته دسته آمدند دیدن علی بهانه گیر و هر کس متلکی بارش کرد آخر سر پیرمردی گفت : مشهدی علی قباحت دارد که این طور ولنگ و واز خوابیده ای و دلت خوش است که حامله ای؛ پاشو برو پی کار و کاسبی ات مگر مرد هم حامله می شود
آخرهای شب که خانه خلوت شد, علی بهانه گیر خوب که فکر کرد, فهمید عروس دستش انداخته و پیش این و آن طوری آبروش را ریخته که از خجالتش باید سر بگذارد به بیابان؛ چون می دانست که مردم به این سادگی ها ول کن معامله نیستند و همین که صبح بشود باز پیداشان می شود و زخم زبان ها و متلک ها از نو شروع می شود
این بود که علی بهانه گیر همان شب بی سر و صدا پاشد راه افتاد دو پا داشت دو پای دیگر هم قرض کرد و از خانه و شهر و دیارش فرار کرد و به جایی رفت که هیچ کس او را نشناسد
فردا صبح همین که زن ها پاشدند و دیدند جای علی بهانه گیر خالی است, فهمیدند علی بهانه گیر گذاشته رفته و حالا حالاها هم پیداش نمی شود خیلی خوشحال شدند که از دست بهانه های عجیب و غریب او خلاص شده اند و از آن به بعد خوش و خرم در کنار هم زندگی می کنند
قصه علی بهانه گیر همین جا تمام می شود؛ اما بعضی ها می گویند ده دوازده سال بعد, وقتی علی بهانه گیر از در به دری خسته شده بود, فکر کرد خوب است سری بزند به شهر خودش و ببیند اگر آب ها از آسیاب افتاده و مردم فراموشش کرده اند, بی سر و صدا برگردد دنبال کار و زندگیش را بگیرد؛ اما هنوز نرسیده بود به شهر که دید چند تا بچه تو صحرا سر و صدا راه انداخته اند و دارند بازی می کنند با خودش گفت : خوب است بروم با بچه ها صحبت کنم و از حال و هوای شهر باخبر شوم
علی بهانه گیر با این بهانه به بچه ها نزدیک شد و گفت : دارید چه کار می کنید اینجا؟
یکی از بچه ها پسری را نشان داد و گفت : می خواهیم بازی کنیم, اما این یکی مرتب بهانه می گیرد و نمی گذارد بازیمان راه بیفتد
علی بهانه گیر گف آهای پسر بیا اینجا ببینم چرا این قدر بهانه می گیری و نمی گذاری بقیه بازی کنند؟
پسر جواب داد دست خودم نیست من پسر علی بهانه گیرم
علی بهانه گیر گفت : چرا پرت و پلا می گویی, علی بهانه گیر دیگر چه کسی است؟
پسر جواب داد بابای من است دوازده سال پیش من را زایید و ول کرد از این شهر رفت و برنگشت
علی بهانه گیر که این طور دید دیگر نرفت جلوتر و از همان جا راهش را کج کرد و برگشت و تا زنده بود برنگشت به شهر خودش

رفتیم بالا آرد بود؛
اومدیم پایین ماست بود؛
قصه ما راست بود

عشق چیست ؟

da-ka — Tue, 14 Aug 2007 10:22:15 GMT

معلم زبان انگليسي پرسيدم عشق چيست؟؟ گفت همان love است

از معلم هندسه پرسيدم عشق چيست؟؟ گفت پاره خطيست مماس بر قلب عاشق

از معلم جبر و احتمال پرسيدم عشق چيست؟؟ گفت محاسبه ايست که احتمال آن کم است

از معلم جغرافي

از معلم ديني پرسيدم عشق چيست؟؟ گفت حرام است

ازا پرسيدم عشق چيست؟؟ گفت مواد مذابيست زير پوسته قلب

از معلم تاريخ پرسيدم عشق چيست؟؟ گفت سقوط سلسله قلب

از معلم شيمي پرسيدم عشق چيست؟؟ گفت تقطير جز به جز قلب

از معلم فيزيک پرسيدم عشق چيست؟؟ گفت جاذبه ايست که در ميدان قلب بوجود مي آيد

از معلم زيست پرسيدم عشق چيست؟؟ گفت حالتي است که در قلب نزديک سرخرگ بعد از ديدن يار

بوجود مي آيد

از معاون پرسيدم عشق چيست ؟؟ گفت يادم بنداز اين لغت را در انظباطت ذکر کنم

از مدير پرسيدم عشق چيست؟؟ گفت اخراجي اين است عشق !!!

عشق از ديد حاج آقا : استغفرالله باز از اين حرفهاي بي ناموسي زدي . ( جمله ي عاشقانه : خداوند همه ي جوانها را به راه راست هدايت کند )

عشق از ديد دختر حاج آقا : آه ... خداي من يعني مي شه بدون اينکه بابام بفهمه من عاشق بشم . ( جمله ي عاشقانه : ندارد )

عشق از ديد رياضي دان : عشق يعني دوست داشتن بدون فرمول . ( جمله ي عاشقانه : آه عزيزم به اندازه ي سطح زير منحني دوستت دارم )

عشق از ديد بقال سر کوچه : والا دوره ما عشق مشغ نبود ننمون رفت و اين سکينه خانوم رو واسه ما گرفت . ( جمله ي عاشقانه : سکينه شام چي داريم ... )

عشق از ديد اصغر کاردي ( در زندان ) : مرامتو عشقه ، عشقي . ( جمله ي عاشقانه : چاقو خوردتيم لوتي .. )

عشق از ديد يه دختر مديوم کلاس و کمي بي غم : آه عزيزم کاش الان پيشم بودي بغلم مي کردي ، سرمو ميزاشتم رو شونه هات .... ( جمله ي عاشقانه : دوست دارم عزيزم ... )

عشق از ديد مادر بزرگم : اين حرفاي بد و نزن ، راستي اين دختر اقدس خانوم خيلي دختر خانم و با کمالاتيه ، تازه تحصيل کرده هم هست .... ( جمله ي عاشقانه : بريم خواستگاري ... )

عشق از ديد ..... ( خودتون الان مي فهميد از ديد کي ) : عزيزم تو که عاشقمي پس چرا هزينه عمل کردن دماغمو نمي پردازي .... ، واسه ناهار بريم سورنتو ، سالي با دوستش هم قراره بياد ، دوست سالي واسش يه ماتيز ( به قول بعضي ها دوو منگل ) گرفته تو حتي حاضر نيستي واسه من که اين همه دوست دارم حتي يه پرايد بخري . ( جمله ي عاشقانه : عزيزم گوشي سوني ميخوام و ... راستي دوستت هم دارم )

عشق از ديد کسي که بار اوله عاشق مي شه : عزيزم باور کن بدون تو حتي يه لحظه هم نمي تونم زندگي کنم ، تو واسم همه دنيا هستي ... ( جمله ي عاشقانه : فدات شم عزيزم خيلي خيلي دوست دارم )

عشق از ديد کسي که بار اولش نيست : عزيزم خيلي دوست دارم ، باور کن به خاطر تو شبها با پاي برهنه مي خوابم . ( جمله ي عاشقانه : آه عزيزم ديرم شده بايد برم )

عشق از ديد يک راننده : راديات (رادياتور ) عشق من از برايت جوش آمده ، باور نداري بر آمپرم بنگر ( با لهجه ي شوفري بخونيد ) ( جمله ي عاشقانه : عيزم دوست دار ... بو بو بوغ )

عشق از ديد بعضي ها : آه خدا يعني ميشه بياد خواستگاريم .... ( جمله ي عاشقانه : يا شابدالعظيم 1000 تومن نذرت ميکنم بياد خواستگاريم )

عشق از ديد اراذل و اوباش : عشق مشغ سيخي چند ، برو بچه سوسول دلت خوشه .... ( جمله ي عاشقانه : بو بوغ .. خانم بيا بالا .. )

عشق از ديد يک مهندس الکترونيک : عشق همان دوست داشتن است وقتي در Av open loop ضرب مي شود ، البته در اين ناحيه انسان به صورت غير خطي عمل مي کند . ( جمله ي عاشقانه : عزيزم تو منو در وسط منحني مشخصه باياس کردي )

عشق از ديد بابام : آخه پسر عشق واست نون و آب مي شه .... حالا بگو ببينم پدرش چيکاره است ؟ ( جمله ي عاشقانه : برو با دختر حاج آقا ازدواج کن )

عشق از ديد احمدک : عشق تنها هدف آفرينش هستي است ، زيرا انسان تنها موجودي است که عاشق مي شود . ( جمله ي عاشقانه : .............)

عشق از ديد مادر ها : وا مگه تو امسال کنکور نداري ، عشق واسه بعد ... مگه تو امسال فلان نداري ، عشق واسه بعد .. مگه تو امسال بهمان نداري ، عشق واسه بعد .... ( جمله ي عاشقانه : جملات عاشقانه اي هنوز بيان نشده )

عشق از ديد کسي که در عشق شکست خورده : عشق يعني کشک ( جمله ي عاشقانه : برو کشکتو بساب )

عشق از ديد من : من فکر مي کنم اگر کسي عاشق نباشه عاشق هر چيز تو زندگي هدف نداره( جمله ي عاشقانه : ديگه نمي خوام به اين چيزا فکر کنم ، دوباره به يادم نيار .. )